آوینا و بارانا شکوفه های زندگی مامان و بابا

انگار حتماً باید آسمان به زمین بیاید، باید اتفاق خاصی بیفتد. مثلاً معجزه ای رخ دهد که از زندگی لذت ببریم.  گاهی آنقدر در روزمرگی غرق می شویم که فراموش مان میشود ساده ترین داشته های ما شاید آرزوی فرد دیگری باشد.    ما از امر و نهی پدر کلافه باشیم و دیگری در آرزوی شنیدن صدای پدرش.    ما از باب میل نبودن غذا به جان مادرمان غر بزنیم و دیگری در حسرت صدا کردن نامش و شنیدن جواب.    صدای زنگ تلفن از خواب بعد از ظهر بیدار مان کند و ما از بد خواب شدن بنالیم و دیگری تشنه ی شنیدن صدای آشنا از پشت گوشی تلفن است.   همیشه شاکی هستیم انگار...    از گرما می نالیم. از سرما فرار می کنیم.&n...

سلام. نیم سالگیت مبارک عزیز دلم. تو شش ماه که با مایی و کلی زندگیمون عوض شده.واقعا برکت رو به خونه اوردی.وقتی تو هستی و نگاهم می کنی این یعنی زندگی به بهترین شکل در جریانه و خدا داره بهم لبخندش رو نشون میده.شش ماه یعنی نیم سال و چقدر زود گذشت.امروز با مامان جون داشتیم اولین فیلمهات رو نگاه میکردیم ، بغضم گرفت از این همه زیبایی.تو بزرگ شدی و باهوش تر.به دنیای اطرافت اگاهانه نگاه میکنی و غریبه و اشنا رو تشخیص می دی ، بر عکس روزهای اول زندگیت که حتی چشمای نازت رو هم نمیتونستی خوب باز کنی و تشنه نگاهت بودم...هنوز خوب بلد نبودی جی می بخوری و الان کاملا حرفه ای شدی و غذای کمکی می خوری و روز به روز به هوشت و اگاهیت اضافه میشه.خیلی دوست دا...

مادرم بزرگ شديم ... و فهميديم كه دارو آبميوه نبود ... بزرگ شديم ... و فهميديم بابابزرگ ديگر هيچگاه باز نخواهد گشت همانطور كه مادر گفته بود ... بزرگ شديم ... و فهميديم چيزهايي ترسناك تر از تاريكي هم هست ... بزرگ شديم ... به اندازه اي كه فهميديم پشت هرخنده مادرم هزار گريه بود .. و پشت هر قدرت پدرم يك بيماري نهفته بود ... بزرگ شديم ... ويافتيم كه مشكلاتمان ديگر با يك شكلات،يك لباس يا كيف حل نمي شود ... و اينكه والديمان ديگر دستهايمان را براي عبور از جاده نخواهند گرفت ، ويا حتي براي عبور از پيج و خم هاي زندگي ... بزرگ شديم ... و فهميديم كه اين تنها ما نبوديم كه بزرگ شديم،بلكه والدين ماهم ...

گریه خنده ...